Onderdelen

De fāʿil verricht de handeling en staat altijd in de rafʿ-naamval.

De mubtadaʾ begint de nominale zin (zonder werkwoord) en is marfūʿ.

De khabar deelt iets mee over de mubtadaʾ en is eveneens marfūʿ.

Het voltooid werkwoord is mabnī, meestal ʿalā al-fatḥ.

Het fiʿl muḍāriʿ is — anders dan het altijd-mabnī fiʿl māḍin — muʿrab: het buigt. Het wordt marfūʿ zodra er géén partikel van naṣb of jazm aan voorafgaat (al-Naḥw al-Wāḍiḥ, dl. 1 p. 54, qāʿida 17). Het teken van die rafʿ is een zichtbare ḍamma.

Het fiʿl al-sharṭ is het eerste werkwoord na een voorwaardepartikel — het drukt de voorwaarde uit («als …») en wordt door dat partikel majzūm.

Het jawāb al-sharṭ is het tweede werkwoord na een voorwaardepartikel — het drukt het gevolg uit («… dan …») en wordt eveneens majzūm.

Een fiʿl muḍāriʿ is marfūʿ zodra het vrij is (mutajarrid) van elk naṣb- of jazm-partikel — die vrijheid zélf is de reden van de rafʿ.

Een voorzetsel is mabnī (onveranderlijk) en veroorzaakt jarr in het volgende naamwoord.

Een naṣb-partikel (أَنْ، لَنْ) is mabnī en trekt het volgende fiʿl muḍāriʿ naar de naṣb-naamval.

Een jazm-partikel (لَمْ، لَا النَّاهِيَة) is mabnī en trekt het volgende fiʿl muḍāriʿ naar de jazm-naamval.

Het voorwaardepartikel إِنْ is mabnī en regeert TWEE werkwoorden tegelijk naar de jazm-naamval: het eerste is de voorwaarde (fiʿl al-sharṭ), het tweede het gevolg (jawāb al-sharṭ).